စိတ္ကူးထဲကပန္းလိပ္ျပာ

**အေ၀းေရာက္လိပ္ျပာ
ရနံ ့ေရာင္စံုဆင္လုိ ့
အလွအပေတြနဲ ့မြန္းၾကပ္
ပန္းေရာင္စံုေတြၾကားမွာလူးလြန္ ့
ဘ၀ဆုိတာကိုသူမေတြးခဲ ့...
**ေနာက္ဆံုးေတာ့...
ေနာင္တေတြတေပြ ့တပုိက္နဲ ့
သူျပန္လာတယ္ေမြးရပ္အလယ္
သံေယာဇဥ္ေလးယွဥ္ကာတြဲလုိ ့
ဒါေပမဲ ့ငါတုိ ့စိတ္ကူး
အတိတ္ရဲ ့အမုိက္ကုိမေတြးဘူး
အရိပ္ေတြအျပည့္ဖံုးကာလုိ ့
တုိ ့သူငယ္ခ်င္းမင္းကုိျပဳစု
အားမငယ္ေစဖုိ ့တုိ ့တိုက္တြန္း
ေနာက္ဆုိရင္ဒီလုိမျဖစ္ေစဖုိ ့
မင္းရဲ ့စိတ္ကုိျပင္ဆင္ေပါ့....

တုိ ့ေရာက္လာခိုက္သည္ခဏမွာ

**ရြက္ေဟာင္းေျမခ
အေျခမလွေသာ္လည္း
ရြက္သစ္ေ၀ဆာ
အေနသာလွ၏...
**ေၾသာ္...ထုိသို ့...
လိွဳင္းဒဏ္ခက္ဒဏ္ဒီဘ၀၀ယ္
ငါ့ထြက္လမ္းမေျဖာင္းၾကမ္းေပမဲ ့
ငါေရာက္လာဒီခဏမွာ
ကႏၱရမွာေရေတြ ့သည့္ုႏွယ္
ထူးျခားေထြျပားက်ိဳးစြမ္းအား
ခ်န္ႏုိင္ေကာင္းခဲ့က်န္ခဲ့ေကာင္း၏...
**စိတ္ကူးမလြဲတုိ ့အတူတြဲကာ
ပန္းတုိင္အေရာက္တို ့ဇြဲထုတ္မယ္
အားလပ္ခ်ိန္တုိင္းအေတြးမယဥ္ဘဲ
ဒုကၡမဟုတ္တဲ့လက္ေတြ ့အလုပ္ကုိ
အမ်ားေကာင္းက်ိဳးတုိ ့သယ္ပိုးဖို ့
ျပဳႏုိင္ေကာင္းခဲ့ျပဳခဲ့ေကာင္း၏...

ေတြးလုိက္တုိင္း

**ငါငယ္ေသးတာမုိ ့
မေသႏိုင္ေသးဘူးရယ္လုိ ့
ေတြးလုိက္တုိင္းစိတ္မွာထင္....
**ဒါေပမယ့္..၀န္းက်င္မွာေတာ့
ငိုေၾကြးသံေတြညံလုိ ့ေပါ့
ရြယ္သံုးပါးမက်န္ေအာင္
သူ(ေသမင္း)ေခၚတတ္တာမုိ ့
ေလာကမွာမတည္ျမဲဘူးရယ္လုိ ့
ေတြးလုိက္တုိင္းစိတ္မွာထင္...
**ဘ၀ဆုိတာအရာ၀တၳဳဆုိရင္ျဖင့္
ဖန္ဆင္းရွင္ကကုိယ္ကုိယ္တိုင္ပဲ
ေကာင္းဖုိ ့လည္းကုိယ္ကဖန္သည္
ဆုိးဖုိ ့လည္းကုိ္ယ္ကဖန္သည္
ကိုယ္ဖန္တဲ ့ရုပ္ကိုယ္မဟုတ္ဟု
ျငင္းဆန္ေသာ္လည္းမရဘဲ
အေကာင္းအဆုိးကုိယ့္ကိုကုိးဧ။္
ေၾသာ္..ကုိယ္တုိင္လုပ္မွ
အဟုတ္ျဖစ္သည္ပါတကား....။